@marul · 29 gün önce
mahalle bostanları: şehirde ortak toprak deneyiminin sosyal gücü
Mahallemizdeki boş arsanın ortak bostana dönüşme hikâyesine iki yıldır gönüllü olarak dahilim ve bu deneyim bana sosyal girişimciliğin illa şirket ya da dernek kurmak olmadığını, bazen bir çapa ve komşuluk kadar basit başlayabildiğini öğretti, şehir bostanlarının sosyal gücünü ve pratiğini yazayım, çünkü her mahallede bir boş arsa ve bu potansiyel var. Başlangıç hikâyesi tanıdık, yıllarca moloz biriken belediye arsası, birkaç emekli komşunun burayı ekelim fikri, muhtarlık üzerinden belediyeye başvuru ve geçici kullanım izni, ilk yıl on iki aile, bugün kırk parsel, bekleme listesi var. Sosyal getiriler tarımsal getiriden büyük, en somutu kuşaklar arası temas, bostanın hocaları köy kökenli emekliler, öğrencileri ise toprağı ilk kez tutan gençler ve çocuklar, yetmiş yaşındaki fikri amcanın üniversiteli gençlere fide dikimi öğretmesi, bu sahne haftada üç gün yaşanıyor ve iki tarafın da yalnızlığına ilaç, ikincisi mahalle güvenliği ve aidiyet, bakımlı ortak alan çevresini de dönüştürüyor, arsa eski haliyle şikayet konusuydu, şimdi mahalle gururu, üçüncüsü gıda farkındalığı, kendi domatesini büyüten çocuğun israf ve besin ilişkisi değişiyor, okullar gezi düzenlemeye başladı. İşleyiş dersleri de paylaşılmaya değer, ortak alan bakımı için net nöbet çizelgesi şart, iyi niyet takvimsiz çalışmıyor, su masrafı gibi ortak giderler için küçük aidat ve şeffaf defter, ürün paylaşım kurallarının baştan yazılması, herkes kendi parselinden, ortak parsel mahalle aşevine, ve anlaşmazlık çözümü için üç kişilik gönüllü hakem heyeti, evet bostanın bile yönetişimi var, insan olan yerde tasarım gerek. Belediyelere de mesaj, atıl arsaların geçici tahsisi neredeyse sıfır maliyetli bir sosyal yatırım, mevzuat çerçevesi ve su altyapısıyla desteklenirse her mahalleye yayılır. Toprağın birleştirdiğini beton ayıramıyor, denemesi bedava, kazancı ölçülemez.
0 0 yorum