Türkiye'nin en büyük inovasyon ve girişimcilik bültenine katılın
Teşekkürler!
Türkiye'nin en kapsamlı girişimcilik ve inovasyon bültenine kaydolduğunuz için teşekkür ederiz.
Belirli aralıklarla e-posta kutunuza; girişimcilik, inovasyon, teknoloji, proje geliştirme ve üretim kültürüne dair rafine edilmiş içerikler göndereceğiz. Dilediğiniz zaman aboneliğinizi kolayca iptal edebilirsiniz.
Bültene kaydolmak güzel bir başlangıç. Peki, inovanadolu'nun bir parçası olmaya ne dersiniz?
inovanadolu.com'a şimdi üye olarak topluluklara katılabilir, projelerinizi görünür kılabilir, yeni insanlarla tanışabilir ve fikirlerinizi üretime dönüştürebileceğiniz araçlara erişebilirsiniz.
Bir sonraki versiyonunuzu ortaya çıkarmak ve üretim yolculuğunuza başlamak için sizi inovanadolu'ya bekliyoruz.
Türkiye savunma sanayiinin kanalı: yerli ve milli üretim, İHA/SİHA ekosistemi, ASELSAN, Baykar, ROKETSAN ve TEKNOFEST kültürü. Sektör haberleri, kariyer yolları, tedarik zinciri ve girişim fırsatları.
Anti-drone iki aşamalı bir iş: önce tespit, sonra etkisiz hale getirme.
Tespit tarafı:
- Radar (küçük ve yavaş hedefleri ayırt etmek zor, özel radarlar gerekiyor)
- RF tarama (kumanda sinyalini yakalama)
- Elektro-optik/termal kameralar
- Akustik sensörler (kısa menzil)
Etkisizleştirme tarafı:
- Elektronik harf/jammer: kumanda ve GPS bağlantısını kesme. En ucuz yöntem ama otonom uçan drone'a etkisiz.
- Lazer: atış başına maliyeti çok düşük, ama hava koşullarına ve güce bağımlı.
- Namlulu silah sistemleri: yakın koruma için etkili ve ekonomik.
- Fiziksel yakalama (ağ atma) ve avcı drone'lar.
- Füze: en pahalı, genelde son çare.
İşin özü yine maliyet asimetrisi: ucuz tehdide ucuz cevap bulmak zorundasınız.
Endof'un jammer notunu biraz açayım çünkü sektörün şu anki en büyük başağrısı orada:
Eskiden drone'un kumanda bağlantısını keserseniz iş biterdi. Artık görev rotası önceden yüklenen, GPS olmadan görsel referansla (terrain/scene matching) yol bulan ve hedefi kendi kameralarıyla tanıyıp kilitlenen sistemler var. Bağlantı kesmek bunlara hiçbir şey yapmıyor.
Bu yüzden odak tekrar 'sert öldürme' (hard kill) yöntemlerine kaydı: lazer, namlulu sistem, avcı drone. Sürü saldırılarında ise tek tek uğraşmak yerine alan savunması yapabilen çözümler aranıyor — konu artık tek drone'u düşürmek değil, aynı anda gelen otuz tanesini yönetebilmek.
Anti drone konusunda en çok atlanan nokta şu: işin zor kısmı düşürmek değil, tespit etmek.
Küçük bir insansız hava aracı radar kesit alanı olarak bir kuş kadar görünüyor ve alçaktan, yavaş uçuyor. Klasik hava savunma radarları bu tür hedefleri gürültü olarak filtreleyecek şekilde ayarlanmış durumda. Bu yüzden özel olarak bu hedef sınıfına göre tasarlanmış radarlar gerekiyor.
Radarın yanında üç yöntem daha kullanılıyor. Radyo frekans tarama, aracın kumandayla haberleşmesini dinleyip yön kestiriyor. Optik ve termal kameralar görsel doğrulama yapıyor. Akustik sensörler pervane sesinden tespit ediyor ama menzili kısa.
Etkisiz hale getirme tarafında ise karıştırma, ele geçirme, ağ ile yakalama, namlulu sistemler ve lazer var. Hangisinin kullanılacağı ortama bağlı. Şehir içinde namlulu sistem kullanmak mümkün değil, düşen mermi sorun yaratıyor. Havaalanı çevresinde karıştırma yapmak da sivil sistemleri etkileyebiliyor.
Yani anti drone bir ürün değil, ortama göre kurulan bir mimari.