kurumda veri ile karar almak: kültür nasıl değişti, neler işe yaramadı
İşe yaramayanlar:
Herkese pano vermek. Yüzlerce kişiye erişim açtık, kullanan olmadı.
Eğitim vermek. Araç eğitimleri yapıldı, katılanlar bir daha aracı açmadı. Çünkü ortada cevaplamak istedikleri bir soru yoktu.
Üst yönetim duyurusu. Bundan sonra kararlar veriyle alınacak denildi. Ertesi hafta her şey aynıydı.
Metrik çokluğu. Her birime onlarca metrik tanımlandı, hiçbiri takip edilmedi.
İşe yarayanlar:
Tek bir birimle derinlemesine çalışmak. Bir birimin gerçek bir sorununu veriyle çözdük ve sonucu gösterdik. Diğer birimler kendiliğinden geldi.
Metrik tanımlarını yazılı hale getirmek. Aktif müşteri ne demek sorusu, toplantıların yarısını yiyordu. Tanım sözlüğü bu tartışmaları bitirdi.
Raporu insanların olduğu yere götürmek. Panoya gitmelerini beklemek yerine, haftalık özeti kullandıkları kanala gönderdik.
Sayının yanına cümle eklemek. Sadece grafik göndermek yetmiyor, bu hafta şu düştü çünkü şu oldu cümlesi en çok okunan kısım oldu.
Veri tazeliğini görünür yapmak. Raporun en üstünde son güncelleme zamanı yazıyor. Bu küçük şey güveni belirgin şekilde artırdı.
Yanlış çıkan tahminleri de paylaşmak. Sadece doğru çıkanları anlatmak güven kurmuyor, dürüstlük kuruyor.
En önemli öğrenme: kültür sunumla değil, tek tek işe yarayan örneklerle kuruluyor.

@newday