aile şirketinde kuşak çatışması: babamla iki yıl kavga ettik, sonra ne oldu
Çatışma noktaları:
Karar hızı. Ben hızlı denemek istiyordum, o düşünüp taşınmak. İkimiz de kendi tecrübemize göre haklıydık. O batmış işletmeler görmüş, ben fırsat kaçıranları.
Müşteri ilişkisi. Onun için her şey yüz yüze ve telefonla. Benim için yazışma ve dijital. Müşterilerin bir kısmı onunla, bir kısmı benimle rahat ediyordu ve bunu geç anladık.
Kayıt tutma. Her şey defterde ve kafasındaydı. Sisteme geçirmek istediğimde gereksiz iş gibi göründü.
Harcama. Yazılım aboneliği veya reklam gibi somut karşılığı hemen görünmeyen giderlere itiraz ediyordu.
Ne değiştirdi:
Onun alanına saygı gösterdim. Kırk yıllık müşteri ilişkilerine dokunmadım. Yeni müşteri kazanma tarafını ben aldım.
Küçük ve ölçülebilir denemeler yaptım. Büyük değişiklik önermek yerine, küçük bir bütçeyle deneyip sonucu gösterdim. Sayı görünce itiraz bitti.
Neden sorusuna hazırlıklı gittim. Şunu yapalım demek yerine, şu sorunu şu şekilde çözebiliriz dedim.
Ondan öğrenmeye çalıştım. Fiyat pazarlığı, tedarikçi ilişkisi ve kriz yönetimi konularında bilgisi benim okuduğum hiçbir kaynakta yoktu.
Yetki alanlarını netleştirdik. Hangi kararı kim veriyor, yazdık.
Şimdi işler yürüyor. Asıl değişen şey, birbirimizi ikna etmeye çalışmayı bırakıp alanları ayırmak oldu.

@gokhancetin