vibe coding

yapay zekaya ne istediğini anlatıp çıkan kodu fazla sorgulamadan kullanma pratiği. terim andrej karpathy tarafından ortaya atıldı; 'kodu okumadan, akışa kapılarak yazma' hissini anlatıyordu.

hızla yayıldı çünkü gerçekten işe yarıyor: prototip, iç araç, tek seferlik script gibi işlerde saatlerce sürecek işi dakikalara indiriyor. abd'li geliştiricilerin neredeyse tamamı günlük olarak yapay zeka kod araçları kullanıyor.

ancak aynı anketler ilginç bir çelişki gösteriyor: kullanım oranı çok yüksekken, üretilen koda duyulan güven çok düşük. üstelik en şüpheci grup deneyimli geliştiriciler — yani aracı en iyi kullananlar, çıktısına en az güvenenler. sebebi basit: kodun çalışması ile doğru olması aynı şey değil, hata çoğu zaman sessiz.

bu yüzden 2026'da terim olumsuz bir çağrışım kazandı ve yerini daha disiplinli agentic engineering yaklaşımına bıraktı. karpathy'nin kendisi bile terimi 'modası geçti' ilan etti. bugün vibe coding, 'prototipte serbest, üretimde tehlikeli' diye özetlenebilecek bir konumda.