örgütsel adalet

Greenberg (1987), bir çalışanın kuruluşun davranışını ve çalışanın tavrını ve davranışını nasıl yargıladığına ilişkin örgütsel adalet kavramını ortaya koymuştur.

Adalet, etik, din, adalet, eşitlik veya yasaya göre tanımlanabilen bir eylem veya kararın ahlaki açıdan doğru olduğu fikrini ifade eder. İnsanlar, çeşitli bağlamlarda günlük yaşamlarındaki olayların ve durumların adaletli oluşlarına doğal olarak özen gösterirler. Bireyler, örgütlerin tutumlarına olumlu ya da olumsuz tepkiler gösterirler. Bir kişinin bu kararları adil veya haksız olarak algılaması, kişinin sonraki tutum ve davranışlarını etkileyebilir. Adaletsizlik genellikle örgütlerin zararına olan bir durumdur. Çünkü haksızlık algılamalarının sonuçları, iş yerindeki iş tutumlarını ve davranışlarını etkileyebilir. Kuruluşlardaki adalet, adil ücret algılamaları, tanıtım için eşit fırsatlar ve personel seçim prosedürleri ile ilgili konuları içerebilir.

Örgütsel adalet kavramıyla ilgili literatürde geniş araştırmalar yer almaktadır. Daha çok girdi ve çıktı ekseninde ilerleyen çalışmalar, örgütsel adalet kavramını her iki boyutuyla da değerlendirmektedir. Çalışmalarda temelde Adams’ın eşitlik teorisine dayandırılmaktadır.

Örgütsel adalet, bireylerin veya grupların; örgütün yürüttüğü tutumun adil olup olmadığına dair sahip oldukları algı ve bu tutuma gösterdikleri davranışsal karşılık ile ilgilidir. Adalet kavramı ilk olarak bir felsefe kavramı olarak araştırılmıştır. Daha sonra sosyal psikoloji literatüründe yer almıştır. Cohen ve Greenberg (1982), ve çeşitli felsefeciler adalet kavramını incelemiştir.Bu Aristotales’in orantılı eşitlik kavramına dayandırılmıştır. Literatürde adalet kavramı, dağıtımsal adalet, işlemsel adalet ve etkileşimsel adalet olmak üzere 3 boyutuyla ele alınmaktadır.

- dağıtımsal adalet
- i̇şlemsel adalet
- etkileşimsel adalet